| De imperatief (gebiedende wijs) | [ 2·3·2·5 ]
| De vormen van de imperatief zijn:
| · de stam, bijv.:
| (1) | Werk eens door!
| (2) | Kom maar binnen.
| (3) | Wees maar niet bang.
· stam + t; deze vorm, die vooral gebruikt wordt om meer dan één persoon aan te spreken, komt in formeel taalgebruik en in een enkele vaste verbinding (bijv. een bevel) voor; voorbeelden:
| (4) | Komt allen! <formeel>
| (5) | Bataven, kent uw spraak en heel haar overvloed! <formeel>
| (6) | Geeft acht!
De imperfectumvormen van hebben en zijn kunnen voorkomen in de 'imperatief van het plusquamperfectum' , bijv.:
| (7) | Had het dan niet gedaan!
| (8) | Was maar vast naar huis gegaan!
Opmerking
| Bij werkwoorden waarvan de stam op een -d eindigt na een klinker, wordt die d in de gesproken taal en vaak ook in de geschreven taal weggelaten (vergelijk ), bijv.:
| (i) | Hou(d) op!
| (ii) | Rij(d) maar door!
Voor imperatieven met een toegevoegd persoonlijk voornaamwoord (bijv. Kom eens hier, jij en Gaat u zitten zie . |