| onscheidbaar | [ 12·2·2·2·ii·16·b ]
| De niet-scheidbare vormingen bestaande uit om plus een werkwoord hebben de volgende betekenis gemeen: 'de werking die door het ongelede werkwoord wordt aangeduid, wordt zodanig op een zaak gericht, dat ze die zaak helemaal omsluit'. We noemen hier: ombinden, ombruisen, omdartelen, omfladderen, omflikkeren, omgrijpen, omgroeien, omhangen, omklemmen, omklotsen, omkronkelen, omschijnen, omspoelen, omvatten en omwaaien . Het procédé is niet productief. Dergelijke werkwoorden behoren vaak tot de formele taal of zijn archaïsch . We illustreren het gebruik van bovengenoemde werkwoorden aan de volgende zin:
| (58) | Met beide armen omklemde het kind zijn moeder.
Sommige van de genoemde werkwoorden kunnen ook voorkomen als scheidbare werkwoorden; de klemtoon valt dan uiteraard niet op het werkwoordelijk deel. Zo is omgorden in (59a) gebruikt als een scheidbaar werkwoord, in (59b) als een niet-scheidbaar werkwoord:
| (59a) | Ze gordde het ordekleed om. <formeel>
| (59b) | Ze omgordde zich met een fraai gewaad. <formeel>