| Algemene inleiding | [ 7·1 ]
1 | Naar de betekenis zijn telwoorden of numeralia (in het enkelvoud: numerale) woorden die het aantal of het (rang)nummer van een zelfstandigheid aangeven. Telwoorden die het aantal of het nummer noemen zijn hoofdtelwoorden (of: cardinalia), telwoorden die de rangorde van iets in een reeks aangeven heten rangtelwoorden (of: ordinalia). Voorbeelden hiervan zijn respectievelijk drie en zevende in de drie koningen , bladzijde drie en het zevende zegel . Wordt het precieze aantal of (rang)nummer genoemd, zoals in de voorbeelden hiervoor, dan spreekt men van bepaalde telwoorden. Wordt een niet nader gespecificeerd aantal of (rang) nummer genoemd, dan spreekt men van onbepaalde telwoorden. Voorbeelden van onbepaalde telwoorden zijn veel en zoveelste in respectievelijk de constituenten veel meisjes en het zoveelste ongeluk . |
2 | Formeel bestaan de telwoorden uit een beperkte groep van woorden, op basis waarvan alle andere door middel van afleiding of samenstelling gevormd kunnen worden. |
3 | Een gemeenschappelijk syntactisch aspect van de hoofdtelwoorden is dat ze als determinerend element deel kunnen uitmaken van een naamwoordelijke constituent, bijv. drie in drie zulke boeken of in die drie boeken . Ze kunnen zelf nader bepaald worden door diverse elementen, bijv. precies honderd (jaar) , zowat vijftig (keer) , een goede twintig (pagina' s) , . Rangtelwoorden kunnen onder meer als voorbepaling in een naamwoordelijke constituent optreden, bijv. tweede in een tweede huis . |