| Zijn (wezen) | [ 2·3·6·5 ]
infinitief
| zijn
| wezen
indicatief presens
enkelvoud | 1 | ik ben | meervoud | 1 | we zijn
2 | je bent | 2 | jullie zijn
| *
| Weinig gebruikelijk. |
jullie bent
ben je |
2 | u bent | 2 | u bent
*
| Weinig gebruikelijke vormen. |
u is | *
| Weinig gebruikelijke vormen. |
u is
2 | ge zijt | 2 | ge zijt
3 | hij is | 3 | ze zijn
indicatief imperfectum
enkelvoud | 1 | ik was | meervoud | 1 | we waren
2 | je was | 2 | jullie waren
2 | u was | 2 | u was
2 | ge waart | 2 | ge waart
3 | hij was | 3 | ze waren
conjunctief presens
enkelvoud | 3 | zij> |  |  |
| *
| Met name in Belgisch Nederlands . |
weze |  |
imperatief
enkelvoud |  | wees | meervoud |  | weest
conjunctief imperfectum
enkelvoud | 3 | ware |  |  |
tegenwoordig deelwoord
| zijnd(e)
voltooid deelwoord
| geweest