| De bepaling van ontkenning | [ 20·10·20 ]
1 | De bepaling van ontkenning duidt aan dat de inhoud van de zin of een gedeelte daarvan ontkend wordt, respectievelijk bijv.:
| (1) | We komen morgen niet.
| (2) | Niet iedereen was ingenomen met haar benoeming.
2 | We spreken alleen van 'bepaling van ontkenning' als de ontkenning expliciet uitgedrukt wordt door het bijwoord van ontkenning niet, zoals in de voorbeelden (1) en (2). Doorgaans spreekt men in een ruimer verband kortweg van ontkenning of negatie. Onder dat begrip vallen dan alle gevallen waarin hetzij expliciet hetzij impliciet iets ontkend wordt. Zie hiervoor . |