| Mogen | [ 2·3·6·3 ]
infinitief
| mogen
indicatief presens
enkelvoud | 1 | ik mag | meervoud | 1 | we mogen
2 | je mag | 2 | jullie mogen
2 | u mag | 2 | u mag
*
| Beperkt tot archaïsch taalgebruik . |
u moogt | *
| Beperkt tot archaïsch taalgebruik . |
u moogt
2 | ge moogt | 2 | ge moogt
3 | hij mag | 3 | ze mogen
indicatief imperfectum
enkelvoud | 1 | ik mocht | meervoud | 1 | we mochten
2 | je mocht | 2 | jullie mochten
2 | u mocht | 2 | u mocht
2 | ge mocht | 2 | ge mocht
3 | hij mocht | 3 | ze mochten
conjunctief presens
enkelvoud | 1 en 3 | moge | meervoud |  | mogen
voltooid deelwoord
| gemogen
*
| Deze beide vormen zijn weinig gebruikelijk. |
gemoogd
*
| Deze beide vormen zijn weinig gebruikelijk. |
gemocht
Opmerking
| Van dit werkwoord ontbreken de imperatief en het tegenwoordig deelwoord. |