| De onderlinge volgorde van de elementen op de laatste zinsplaats | [ 21·7·4 ]
| Als er op de laatste zinsplaats meer dan één element staat, wat in de praktijk niet zo frequent voorkomt, zijn voor de onderlinge volgorde de volgende tendensen waar te nemen.
| [1] Bijvoeglijke bijzinnen staan vóór andere afhankelijke zinnen, bijv.:
| (1) | Hij |wil| de mogelijkheid |onderzoeken| of de volgorde ook anders kan, als hij er nog de tijd voor heeft.
[2] Bijzinnen van graadaanduidend gevolg staan verplicht achter andere afhankelijke zinnen, bijv.:
| (2) | Ze |heeft| het zo |betreurd| dat je wegging, dat ze de hele nacht gehuild heeft.
[3] Zinsdelen en zinsdeelstukken die zelf geen zin zijn, staan normaal vóór afhankelijke zinnen, bijv.:
| (3) | Ze |hebben| haar |benoemd| tot penningmeester omdat ze het meest van boekhouden weet.
| (4) | Ik |bel| jullie nog wel eens op | | deze week om jullie op de hoogte te houden.
Behalve de vorm van de elementen kan ook de functie een rol spelen, zoals bij de volgende tendens. [4] Een voorzetselvoorwerp komt vóór elementen met een andere functie, bijv.:
| (5) | (Hij vertelde) |dat| Theo verliefd |was| op Susanne in z' n studententijd.