| Bijzondere gevallen | [ 6·3·2·2 ]
1 | Superlatieven, inclusief zogenaamde reeksaanduidingen, kunnen niet zonder meer niet-attributief worden gebruikt. Ze moeten steeds door het voorafgegaan worden , bijv.:
| (1) | Hij is het grootst(e).
| (2) | Zij kwam het eerst(e).
In gevallen als:
| (3) | Hij is de eerste/de laatste.
hebben we te maken met zelfstandig gebruik. Een aanvulling hierbij is bijv. mogelijk: ... van de klas. |
2 | Als een adjectief metonymisch gebruikt is , kan het vaak alleen maar bijvoeglijke bepaling zijn, bijv.: een luie stoel, in een dronken toestand. Niet mogelijk is in deze gevallen: een stoel die lui is of in een toestand die dronken is . |
3 | Voorts kunnen sommige adjectieven die voorbepaling zijn in bepaalde min of meer geijkte verbindingen, zoals: een politieke partij, de sociale academie, een instrumentaal ensemble , in deze gevallen niet op een andere wijze gebruikt worden, hoewel ook deze adjectieven die mogelijkheid op zichzelf doorgaans wel hebben. Vergelijk bijv.:
| (4a) | Het ensemble is instrumentaal. <<uitgesloten>>
| (4b) | Deze compositie is louter instrumentaal.