| Willen | [ 2·3·6·4 ]
infinitief
| willen
indicatief presens
enkelvoud | 1 | ik wil | meervoud | 1 | we willen
2 | je wilt | 2 | jullie willen
| *
| Weinig gebruikelijk. |
jullie wilt
wil je |
*
| Geldt in Nederland doorgaans als informeel . Als je de algemeen verwijzende betekenis 'men' heeft, komt je wil ook in de standaardtaal voor. In België daarentegen wordt de combinatie je wil, die vooral in gesproken taal voorkomt, niet als informeel taalgebruik beschouwd. |
je wil |
2 | u wilt | 2 | u wilt
*
| Geldt in Nederland als informeel , in België niet. Vergelijk de vorige voetnoot. |
u wil | *
| Geldt in Nederland als informeel , in België niet. Vergelijk de vorige voetnoot. |
u wil
2 | ge wilt | 2 | ge wilt
3 | hij wil | 3 | ze willen
indicatief imperfectum
enkelvoud | 1 | ik wilde | meervoud | 1 | we wilden
ik wou | we wouen
2 | je wilde | 2 | jullie wilden
je wou | jullie wouen
2 | u wilde | 2 | u wilde
u wou | u wou
2 | ge wilde | 2 | ge wilde
3 | hij wilde | 3 | ze wilden
hij wou | ze wouen
imperatief
enkelvoud |  | wil | meervoud |  | wilt
tegenwoordig deelwoord
| willend(e)
voltooid deelwoord
| gewild
Opmerking
| Van dit werkwoord ontbreekt de conjunctief. |