| Volgen (en afleidingen) | [ 2·3·2·8·iv·d·4 ]
| In de letterlijke betekenis 'achter iemand aan gaan' gedraagt het (overgankelijke) werkwoord volgen zich als de (onovergankelijke) werkwoorden van beweging ; het kan dus met hebben en zijn vervoegd worden:
| (64) | Toen hij dat vroeg ben ik hem maar gevolgd.
| (65) | Ik ben hem tot de voordeur van zijn huis gevolgd.
| (66) | De politie heeft hem weken lang gevolgd.
In de figuurlijke betekenissen 'luisteren naar' en 'nadoen' wordt volgen altijd met hebben vervoegd:
| (67) | Jan had de spreker aandachtig gevolgd.
| (68) | Ze hebben het verkeerde voorbeeld gevolgd.
| (69) | Ik heb het nieuws de laatste tijd slecht gevolgd.
Opvolgen kan als het 'komen na iemand' betekent, zowel met hebben als met zijn vervoegd worden, maar het laatste komt vaker voor:
| (70) | Wie is/heeft Willem iii opgevolgd?
In de betekenis 'gevolg geven aan' wordt opvolgen echter alleen maar met hebben vervoegd:
| (71) | Je hebt mijn bevel niet opgevolgd.
| (72) | Ik heb zijn aanwijzingen nauwkeurig opgevolgd.
De overgankelijke werkwoorden achtervolgen, vervolgen en navolgen worden volgens de regel alleen met hebben vervoegd. |