| Gezegdes met een ondervindend voorwerp | [ 20·5·2 ]
1 | Er zijn twee categorieën gezegdes te onderscheiden die een ondervindend voorwerp moeten of kunnen krijgen:
| [a] Zelfstandige werkwoorden en combinaties van koppelwerkwoorden met een naamwoordelijk deel die een ervaring tot uitdrukking brengen die meestal met bepaalde gevoelens gepaard gaat, bijv.: aanstaan, baten, berouwen, betamen, bevallen, bevreemden, bijblijven, mankeren, meevallen, ontbreken, passen, spijten, tegenvallen, verbazen, voegen; aangenaam zijn, mogelijk zijn, waard zijn, wel zijn; moeilijk vallen, zwaar vallen, dwars zitten; blijken, dunken, lijken, (toe)schijnen, voorkomen [b] Zelfstandige werkwoorden die alleen een gebeuren aangeven, bijv.: gebeuren, (ge)lukken, mislukken, ontgaan, opvallen, overkomenVerder kan een ondervindend voorwerp bij niet systematisch te groeperen gezegdes voorkomen in combinatie met een bepaling van graad (vooral te en genoeg). Voorbeelden:
| (1) | Hij rookt me te veel.
| (2) | Ze slaapt jou zeker te lang.
| (3) | Het heeft ons nu lang genoeg geduurd.
| (4) | De Eiffeltoren was moeder te hoog.
| (5) | De Noordkaap is mijn vriendin te ver.
2 | Ook de zogenaamde ethische datief is als ondervindend voorwerp te beschouwen, bijv.:
| (6) | Het was me daar een drukte!
| (7) | Het is je wat.