| Het + adjectief + st(e) | [ 6·4·3·4·i·b·2 ]
| Het woord het wordt gebruikt in alle gevallen, onafhankelijk van de vraag of het substantief een de- of een het -woord is. De uitgang -e van de overtreffende trap wordt het meest gebruikt in de gesproken taal . In de geschreven taal geeft men de voorkeur aan de vorm zonder -e. Deze constructie komt voor:
| · in predicatief gebruik, bij een 'externe' vergelijking, bijv.:
| (18b) | Die weg is het best(e). (i.e. van de mogelijke wegen)
| (19b) | Dat kind is het jongst(e). (i.e. van de kinderen van het gezin)
| (20b) | Die opmerking is het stompzinnigst(e) van allemaal.
· in predicatief gebruik, bij een 'interne' vergelijking, bijv.:
| (21a) | Die weg vind ik het best(e) tussen Sint-Niklaas en Beveren-Waas.
| (22) | Hij is het liefst(e) als hij slaapt.
Hiernaast is ook de onder 3 genoemde constructie mogelijk. · in adverbiaal gebruik, bij een 'externe' vergelijking, bijv.:
| (23a) | Leo werkt het hardst(e) (van allemaal).
| (24a) | Deze radio schettert het luidst(e) (van alle radio's).
| (25) | Het liefst(e) van al was hij meteen teruggegaan.
Ook mogelijk zijn (zonder het):
| (26) | Hij drinkt liefst koffie.
| (27) | Hij mag eerst gaan.
Opmerking 1
| Op dezelfde wijze als in de voorbeelden (26) en (27) gebruikt men in regionaal taalgebruik (met name in Belgisch Nederlands) ook best waar de standaardtaal het best(e) gebruikt. Vergelijk:
| (ia) | Hij zou best kunnen ophouden. ( in de betekenis van (ib))
| (ib) | Hij zou het beste op kunnen houden.
Dit regionale gebruik van best moet onderscheiden worden van best in de betekenis 'heel goed', dat wél in de standaardtaal voorkomt . |
· in adverbiaal gebruik, bij een 'interne' vergelijking, bijv.:
| (23b) | Leo werkt het hardst(e) als hij onder druk staat.
| (24b) | Deze radio schettert het luidst(e) als je hem niet helemaal goed afstemt.
Hiernaast is ook de onder 3 vermelde constructie mogelijk.